|
De volgende morgen waren we al vroeg bij Wes om “ Cutter” in het echt te zien, ik wist toen nog niet eens dat hij zo’n naam had want hij bleek een geregistreerde APHA te zijn. Niet dat ik dat belangrijk vindt, het is gewoon een ontzettend leuk paard. Cutter ging de trailer in en op weg hierheen, de dames in het weiland werden niet goed toen ze hem zagen. Eindelijk een “ man” erbij !
Om eventuele kennismakingsconflicten te voorkomen hebben we Cutter in de Round Penn gezet om aan zijn nieuwe omgeving te wennen en de merries erbuiten gehouden. Cutter vond het allemaal wel prima totdat het eind van de middag werd, ik ging nog even bij hem kijken en de Round Penn was leeg ! Alle hekken netjes dicht, niets afgebroken en geen paarden of ezels op het weiland te bekennen. Tot ik een hoop geroffel uit het bos hoorde komen en daar kwamen ze met zijn allen aangerend, Cutter voorop en zo is het gebleven, of eigenlijk is het alleen maar beter geworden. Hij is ondanks zijn 7 jaar heel erg speels en doet het perfect met de paarden en de ezels.
Inmiddels heet Cutter gewoon Boy want dat is het enige waar hij naar luistert, zijn vorige eigenaar noemde hem Eagle (“ all his life” vertelde hij maar hij vertelde wel meer mooie verhalen bleek achteraf). Boy is duidelijk alleen gebruikt als “ werkpaard” zadel erop, koeien cutten (afzonderen van een groep koeien)of kalfjes ropen (met een lasso vangen) en vervolgens het weiland weer in tot de volgende klus. Borstelen was hij helemaal niet gewend, hoeven doen was nog vreemder en hij is zo getraind dat bij de minste of geringste beweging in het zadel hij er als een speer vandoor gaat. Als hij dat vervolgens niet mag wordt hij alleen maar bokkiger want hij wil SNEL ! Hij is sneller dan ik in ieder geval en volgens een van onze cowboy buurmannen is het enige wat Boy en ik nodig hebben :“ saddle time” ... “ veel saddle time... Helaas is het hier al geruime tijd zo ontzettend heet dat er van saddle time weinig terecht is gekomen, bovendien moet Cherokee zadelmak gemaakt worden en eigenlijk Princess ook geleerd worden om bereden te worden.
Helaas is onze supergoede hoefsmid en paardentrainster op een geloofsmissie verdwenen voor 1.5 jaar en het is maar de vraag of ze ooit nog terugkomt hiervan. Er zijn teveel trainers hier voor wie “ broke to ride” te letterlijk “ broke to ride” is en het dus op een niet al te vriendelijke manier doen, gelukkig hebben we onze paarden meer als pasture pets dan als rijdieren, het is gewoon een plezier om in het weiland te lopen en er komen 3 paarden naar je toe om aangehaald te worden. En als ik wil rijden kan dat altijd nog met Boy in de Round Penn als het koeler weer geworden is, ik zal dan wel de hekken wat hoger maken want ik zie mezelf al op een blij bokkend paard achter de anderen aan het bos in verdwijnen. Ons bos is behoorlijk dicht begroeid namelijk ;-) | 
