|
Helaas tussen Princess en Summer boterde het niet echt. Op de dag dat Summer hier het weiland in ging raakten ze al snel in gevecht wat met een paar fikse schoppen van Summer werd beslecht in haar voordeel. Summer bleek een alpha merrie te zijn en niet een heel vriendelijk paard, ik dacht dat ze daar haar redenen wel voor zou kunnen hebben. Haar enige geluk op een dag was ETEN en ze bleek een chronische “ kicker” te zijn (schoppend naar andere paarden). Destijds dacht ik nog dat ik haar dat wel af kon leren.
Summer was inmiddels ontzettend dik geworden en had een behoorlijke “ bag” (uier) gekregen dus dat betekende dat de bevalling op handen was. Echter dat uier heeft ze maanden gehad ;-). Ik heb doodsangsten uitgestaan als ik haar nergens zag, dat ze ergens in het bos een veulen had gekregen, maar dan bleken gewoon alle paarden in het bos te staan, niets aan de hand dus. Weken ben ik dicht bij huis gebleven om Summer in de gaten te houden want we hadden geen idee wanneer ze gedekt was. Urenlang op internet gekeken over paardenbevallingen (daar wordt je overigens niet geruster van).
Na bijna 11 maanden werd haar veulen geboren. Op een morgen was ze er ineens, een ‘bay coloured’ veulen en een wildebras vanaf de eerste seconde. Vol goede hoop noemden we haar “ Sugar”. Ik had altijd het idee gehad dat je een veulen met genoeg liefde en aandacht kunt “ temmen” en in een aardig paard kunt veranderen maar dat is niet altijd het geval weet ik nu. Na de geboorte moest de navelstomp in de iodine (jodium) gewreven worden in verband met vliegeneitjes en enge ontstekingen in de hitte hier. We hadden hier toen een echte cowboy te gast en en hij heeft Sugar letterlijk in een houtgreep moeten nemen, want ze wilde zich niet laten behandelen.
Net als haar moeder was ze dus geen vriendelijk paard, alle moeite ten spijt. Bij elke beweging van mij of iets in haar omgeving was het veulens eerste reactie haar kont toedraaien en oren plat in de nek. Na een paar maanden schopte ze zelfs al naar de ezels en andere paarden want haar moeder deed dat ook. Zelfs Wes die al 50 jaar met paarden omgaat kon niets met haar beginnen.. Er zijn hier wel keiharde methodes om een paard het schoppen af te leren maar als het zo moet dan hoeft het voor mij al niet meer zo.
Uiteindelijk hebben we na weer een schopincident naar Princess (wat op een haar na goed afliep)besloten Summer en haar veulen te verkopen. Het ging me ontzettend aan mijn hart want hier weet je maar niet waar ze terecht komen en ze kwam tenslotte ook bij een niet al te goed huis vandaan.
|