|
Het nadeel van het hebben van veel ruimte is dus dat een paard, ezel hond erbij niet veel meer uitmaakt…
Toen Princess hier een aantal maanden stond begon ze heel chagrijnig te worden. Nog een aantal maanden later werd dat zo erg dat ze zelfs begon te bijten naar mij en haar veulen. Het leek erop dat zij ongelukkig was. Paarden staan hier zelden alleen in de wei en nu was ze vanuit een kudde merries bij ons op het weiland terecht gekomen met alleen haar veulen en twee ezels als gezelschap.
Dus zijn wij met Wes meegegaan naar de wekelijkse paardenveiling op zaterdagavond, een belevenis op zich. Buiten onder een overkapping staan alle paarden in een grote ruimte verdeeld, gescheiden door hekken. Het veilinggebouw is een grote houten barn volledig in oude westernstijl ingericht. Binnen is een kleine arena waar de paarden geshowd worden. Aan het hoofd staat de veilingmeester en eromheen houten tribunes (zie http://www.t6auctions.com)
Het publiek bestaat uit opgewonden kinderen die een pony krijgen, cowboys met cowboyhoeden, jeans en geruit overhemd, rinkelende sporen aan de laarzen die een nieuw “ werkpaard” gaan kopen of een jong paard kopen om te gaan trainen.
Paarden worden hier vaak met 2 jaar al bereden. Ruim voor de veiling kunnen de paarden bekeken en betast worden. In de grote round pen kun je een “ proefrit” maken.
Je kunt er eten en drinken kopen en voor velen is het echt een avond uit. De veiling begint met de verkoop van zadels, hoofdstellen, dekens, sporen etc. waarna eindelijk de paardenveiling begint.
Er staan paarden die voor $ 50,-- verkocht worden, vel over been, en het kost echt moeite om die niet te kopen omdat ze zo zielig zijn.
Er staan paarden die volledig western getraind zijn in alle disciplines en deze paarden zijn dan ook veel duurder en stukken beter verzorgd.
Op de veiling viel Hans zijn oog op een droevig kijkende zwart/witte merrie (Summer). Ze stond daar met een dikke zadeldeken en een westernzadel op de rug zadel op wat betekent dat ze “ broke to ride” is.
Summer werd de arena ingebracht en de trainster stond op haar rug, sprong erop en eraf en Summer ging mee naar huis met ons.
Het was al diep in de nacht toen we aankwamen en toen we haar de dag erna zagen in vol daglicht zonder zadeldek en zadel (die zijn nogal groot en verbergen een hoop) bleek ze veel te mager te zijn. Zo mager dat ik niet eens op haar wilde rijden, ze moest eerst op gewicht komen.
Dat is gelukt, ze groeide ontzettend hard en werd dikker en dikker, tonnetje rond, zo dik zelfs dat het zadel niet meer paste.
| 
